فرآیندهای جوشکاری مختلفی برای لوله های مستطیلی بدون درز با استفاده از روش های مختلف جوش وجود دارد. فرآیند جوشکاری لوله مربع بدون درز عمدتا بر اساس مواد، درجه، ترکیب شیمیایی، نوع ساختار جوش و الزامات عملکرد جوش لوله مربع بدون درز جوش داده شده تعیین می شود.
ابتدا باید روش جوشکاری را تعیین کرد:
روش های جوشکاری برای لوله های مستطیلی بدون درز را می توان به جوشکاری مسطح، جوشکاری سربار و جوشکاری عمودی تقسیم کرد.
جوش تخت به روش جوش چپ و روش جوش راست تقسیم می شود.
مزایای روش جوشکاری: درز جوش دارای عمق همجوشی عمیق است که امکان دید واضح درز جوش را فراهم می کند و خطر انحراف جوش را کاهش می دهد.
عیب روش جوش چپ این است که حوضچه مذاب دیده نمی شود.
مزیت روش جوش دست راست این است که می تواند حوضچه مذاب را به وضوح مشاهده کند که تشکیل و کنترل جوش های لوله مربعی بدون درز را تسهیل می کند.
عیب روش جوشکاری مناسب این است که عمق جوش کم است و مستعد انحراف جوش است.
جوشکاری عمودی به جوشکاری رو به پایین و جوش رو به بالا تقسیم می شود.
جوشکاری تخت برای جوشکاری با جریان کامل مناسب است، در حالی که جوشکاری سربار و عمودی فقط برای جوشکاری با جریان کم مناسب است. طول میله سیمی که از نازل رسانا امتداد می یابد، 10-15 برابر قطر سیم است و زاویه جوش 45 درجه است.
پس از تعیین روش جوش برای لوله های مستطیلی بدون درز، پارامترهای فرآیند جوش فرموله می شوند. انواع پارامترهای فرآیند جوشکاری متفاوت است، مانند جوشکاری قوس دستی، که عمدتا شامل: مدل الکترود (یا مارک)، قطر، جریان، ولتاژ، نوع منبع برق جوش، روش اتصال قطبی، تعداد لایه جوش، تعداد پاس، روش بازرسی است. و غیره