سیستم ایستگاه عوارضی دارای ویژگی های خطوط متعدد و پوشش گسترده از جمله تجهیزات الکتریکی قوی و همچنین تعداد زیادی تجهیزات الکتریکی ضعیف مانند نظارت، ارتباطات و سنجش است. تجهیزات خارجی در سراسر بخش جاده توزیع شده است و اغلب نقاط تجهیزات برجسته در مناطق بیابانی وجود دارد. خطوط برق اغلب نیاز به عبور از چندین منطقه حفاظت از صاعقه دارند، و خطوط انتقال و کنترل اغلب باید از لایههای محیطی پیچیده عبور کنند، که نقاط ضعیفی هستند که مستعد برخورد صاعقه یا القای صاعقه هستند.
در عین حال در طراحی و ساخت ایستگاه های عوارضی به مسائل حفاظت از صاعقه برای هر دو سیستم الکتریکی قوی و ضعیف توجه چندانی نشده است و الزامات اتصال به زمین یکسان نیست. درمان زمین برای سیستم های الکتریکی ضعیف ساده تر است. با توجه به دلایل فوق، حلقه های ضعیف نسبتا زیادی در حفاظت در برابر صاعقه سیستم الکترومکانیکی ایستگاه عوارض وجود دارد که آن را به شدت در معرض آسیب صاعقه، به ویژه القای صاعقه و ضد حمله صاعقه قرار می دهد.
بزرگراه ها در موقعیت های خاص جغرافیایی (به ویژه مناطق کوهستانی)، با زمین های باز، رطوبت فراوان و رطوبت نسبی بالا قرار دارند که به راحتی می توانند صاعقه های فضایی را در اطراف ایستگاه های عوارضی جذب کنند. به دلیل ادغام بالای دستگاه های میکروالکترونیک مدرن، مقاومت آن ها در برابر نوسانات ضعیف شده است. دستگاه های الکترونیکی اغلب به دلیل هزینه های ساخت و همچنین مقاومت اضافه ولتاژ و جریان اضافی، زمان پاسخ گذرا و قدرت آسیب قطعات الکترونیکی موجود محدود می شوند. آنها اغلب قادر به مقاومت در برابر ضربه های برخی از نوسانات نیستند که در نتیجه باعث آسیب و تخریب تجهیزات می شود.
در مناطقی که مکرر رعد و برق فعالیت دارند، بزرگراه ها درجات مختلفی از آسیب ناشی از برخورد صاعقه را تجربه کرده اند که منجر به خسارات اقتصادی مستقیم می شود. با این حال، در پشت زیان های اقتصادی مستقیم، زیان های غیرمستقیم اقتصادی غیرقابل محاسبه مانند خرابی تجهیزات و از دست دادن داده ها وجود دارد.